اتفاقات زندگی چطور بر ما اثر می گذارند؟

کنترل ذهن و مَنِ مشاهده گر

برای اینکه بتوانیم فضایی برای دردهای روانشناختی و احساسات ناخوشایند ایجاد کنیم، باید با مَنِ متفکر و من مشاهده گر آشنا شویم.

من متفکر، مسئول فکر در گسترده ترین حالت ممکن است و” افکار، قضاوتها، تصاویر، خیالات و خاطرات ما” را ایجاد می کند و عموماً «ذهن» نامیده می شود.

چگونه کنترل ذهن را در دست بگیریم؟

واقعیت این است که ما در اکثر مواقع تحت کنترل ذهنمان هستیم و ذهن است که ما را کنترل می کند.

هنگامی که در گذشته گیر کرده ایم و یا درگیر ناراحتی های گذشته هستیم ذهن است که ما را کنترل می کند. پس بهتر است در انجام هر کاری ذهنمان را مدیریت کنیم و کنترل آن را در دست بگیریم به جای آنکه اجازه دهیم ذهن، کنترل ما را در دست گیرد.

اجازه دهید با مثالی موضوع را برایتان روشن تر کنم. تصور کنید تصمیم گرفته اید کاری را شروع کنید و مدام نگران هستید. ازیک طرف این کار،کار موردعلاقه تان است و از طرف دیگر نگران هستید که اگر موفق نشوید چه می شود. در این موقعیت این نگرانی ها انرژی شما را کاهش می دهد و مانع عملکرد شما می شود و گاهی باعث می شود از تصمیمتان منصرف شوید.

بنابراین وقتی با کارکرد ذهن آشنا می شوید، متوجه می شوید که این نگرانی ها طبیعی هستند. این آگاهی کمک می کند در مواقعی که ذهنتان مانع موفقیت شماست مچ ذهنتان را بگیرید.

مَنِ مشاهده گر و اتفاقات زندگی

یکی از موهبت هایی که برای این کار به شما کمک می کند به کارگیری من مشاهده گرتان است.
من مشاهده گر مسئول ” هوشیاری، توجه و تمرکز” است و نمی تواند افکار، تصاویر، خاطرات و … را تولید کند.

بلکه فقط و فقط نظاره گر ( افکار، تصاویر، خاطرات و …  ) که در ذهن تولید می شوند.

افکار، احساسات، خاطرات و حس های بدنی، دائما در حال تغییرند درحالی که بخش مشاهده گر شما همواره ثابت است.

این چشم انداز همان اوایل کودکی با شما همراه بوده است.

درواقع از راه مَنِ مشاهده گر شما می توانید با خیالی آسوده و با موضعی غیر قضاوتی، تجارب درونی خود را مشاهده کنید و علیرغم افکار و احساسات ناخوشایند، رفتار درست و متناسب با ارزش های تان انجام دهید.

هنگامی که از این دریچه به افکار، احساسات و حس های بدنی ناخوشایند نگاه می کنید، خیلی تهدیدآمیز به نظر نمی رسند و شما قدرت، سرزندگی و انرژی بیشتری برای رفتن به سوی هدف هایتان در خود حس می کنید.